Bij Dommerholt Advocaten geloven we dat je niet hoeft te kiezen tussen het moederschap en een carrière in de advocatuur. In dit artikel vertelt Annelien haar persoonlijke verhaal en laat ze zien hoe zij haar rol als moeder én advocaat op haar eigen manier invult en waarom dit haar sterker maakt in beide werelden. Een eerlijk en inspirerend inkijkje voor iedereen die zich afvraagt of een gezin en ambitie écht samen kunnen gaan.
“Ik heb jarenlang hard gewerkt om te komen waar ik nu ben. Maar tijdens mijn verlof realiseerde ik me: ik wil het niet meer doen zoals ik het deed.”
Ben je dan nog wel zo’n carrièrevrouw?
Die vraag kreeg advocaat Annelien toen ze eenmaal weer aan het werk was. ‘Voorheen had werk eigenlijk altijd prioriteit’, vertelt Annelien. ‘Ik heb jarenlang hard gewerkt om te komen waar ik nu ben. Maar tijdens mijn verlof realiseerde ik me: ik wil het niet meer doen zoals ik het deed, helemaal niet met een kleine erbij.’ En dat voelt voor haar niet als verlies. Integendeel. Alleen roept het schijnbaar wel dit soort vragen op. ‘Ik denk dat mijn omgeving niet had verwacht dat ik de keuzes zou maken zoals ik die uiteindelijk heb gemaakt.’
Ik ben eerst moeder en óók advocaat
Van de advocatuur bestaat nog steeds het beeld dat je altijd beschikbaar moet zijn. Dat ambitie zich laat meten in uren, procedures en volle agenda’s. Annelien kijkt daar inmiddels, mede door het moederschap, anders naar.
‘Moeder ben je wél 24/7. Ik wil er voor mijn kind kunnen zijn als het nodig is en zoveel mogelijk tijd samen doorbrengen. Dat staat voor mij vast.’ Dit betekent alleen niet dat haar ambitie verdwenen is. Sterker nog: die komt juist terug maar in een andere vorm. Inhoudelijk heeft ze scherpere keuzes gemaakt. ‘In de drie dagen dat ik nu werk, wil ik werk doen waar ik energie van krijg en wat echt bij mij past. Daarom heb ik keuzes gemaakt binnen het vakgebied als het gaat om het soort werkzaamheden en bepaalde rechtsgebieden afgestoten. Zo procedeer ik minder en ligt mijn focus nu volledig op het ondernemingsrecht.’ In september is ze gestart ze met de specialisatieopleiding Fusies en Bedrijfsovernames. Geen automatische piloot meer en ‘werk aannemen uit verantwoordelijkheidsgevoel’. Maar bewust kiezen en daardoor nog beter worden in het vak.
“Ik had van tevoren tegen mezelf gezegd: als het niet goed voelt, dan stop ik. Die gedachte haalde eigenlijk alle druk weg.”
Als het niet goed voelde, zou ik stoppen
Voordat ze terugkeerde uit haar verlof, stelde ze zichzelf een kritische vraag: is de advocatuur eigenlijk wel te combineren met een baby? ‘Ik had van tevoren tegen mezelf gezegd: als het niet goed voelt, dan stop ik. Die gedachte haalde alle druk weg, waardoor ik rustig kon ontdekken hoe ik mijn werkzaamheden weer wilde invullen.’
Uiteindelijk bleef Annelien acht maanden thuis. Een keuze waarvan ze geen dag spijt heeft gehad. ‘Wij hadden geen makkelijke start en ik moest er niet aan denken om mijn kind zo klein al naar de opvang te brengen.’ Toch voelde het voor haar ongemakkelijk om dit hardop uit te spreken. ‘Ik vond het lastig om langer verlof op te nemen en daarna drie dagen te gaan werken. Voor iemand die zelf ook niet makkelijk een stap terug doet, voelt dat ergens toch als een soort falen.’
Direct weer ‘de oude’: alsof er niets verandert
Het moederschap heeft impact; fysiek én mentaal. ‘Hormonale veranderingen worden, denk ik, nog regelmatig onderschat op de werkvloer.’ En tegelijkertijd ziet het er vaak uit of vrouwen direct weer ‘de oude’ zijn. Alsof er niets verandert wanneer je moeder wordt. Maar je leven verandert fundamenteel.
‘Het moederschap houdt je ook een spiegel voor. Wie ben ik? Wie wil ik zijn? Wat wil ik meegeven?’ Waar ze zich eerder vaker wilde bewijzen, voelt ze die behoefte nu minder. ‘Ik hoef niet meer zo nodig op de voorgrond. Al doe ik natuurlijk ook niet graag onder’, zegt ze lachend. ‘Wat dat betreft zijn er ook dingen niet veranderd.’
Die verandering maakt haar niet minder gefocust als advocaat, eerder het tegenovergestelde. ‘In het begin was het zoeken naar mijn nieuwe identiteit als advocaat en voelde het alsof ik meer aan de zijlijn stond. Inmiddels weet ik: ik kan dit vak nog steeds. Het moederschap heeft me geleerd om nog beter prioriteiten te stellen en nog meer te vertrouwen op mijn eigen keuzes. En niet geheel onbelangrijk: ik heb er nog steeds plezier in.’
“Je kunt simpelweg niet alles meer. Dus geef je sneller aan waar de grens ligt.”
Geen perfect plaatje, wel ruimte
Natuurlijk is het soms chaotisch. ‘Het is plannen, passen en meten. Zeker in drukke periodes of met weinig slaap.’ De flexibiliteit van voorheen is verdwenen. Maar juist daardoor zijn haar grenzen helderder geworden. ‘Je kunt simpelweg niet alles meer. Dus geef je sneller aan waar de grens ligt.’ Ook thuis moest er goed georganiseerd worden, zeker met een partner die veel van huis is. Meerdere opvangopties en duidelijke afspraken. En vooral: accepteren dat niet alles perfect kan. ‘Ik wil ook ruimte voelen. Niet continu op mijn tenen hoeven te lopen.’
Wat daarbij helpt, zegt ze, is dat Dommerholt Advocaten haar niet in een vast stramien probeert te duwen. ‘Dommerholt voelt voor mij niet als werk en ik kan hier gewoon mezelf zijn als advocaat.’ Die vrijheid werkt volgens haar twee kanten op. ‘Ik krijg veel ruimte om mijn werk zelf in te delen en er voor mijn kind te zijn als dat nodig is. Ziek of een slechte dag? Dan kijkt niemand raar op als ik direct mijn spullen pak en vertrek. Maar daar staat natuurlijk tegenover dat ik mijn verantwoordelijkheid neem.’ Zo werkt ze op ‘vrije dagen’ ook regelmatig tijdens slaapjes. Maar één grens bewaakt ze streng. ‘Het is voor mij echt een no-go om te werken waar mijn kind bij is.’ Juist omdat ze duidelijk aangeeft waar haar behoeften liggen, ontstaat er ruimte om het moederschap én haar werk op haar eigen manier vorm te geven. ‘Bij Dommerholt kan ik mijn gevoel op tafel leggen en wordt er ook echt naar mij geluisterd. Daardoor kan ik het beste uit mezelf halen, als moeder én als advocaat.’
Ambitie heeft niet één vorm
De belangrijkste professionele les die het moederschap haar bracht? Dat ambitie anders kan zijn dan ze vroeger dacht. ’Het is niet dat mijn carrière minder belangrijk is geworden. Maar ik heb geleerd dat ik mijn werk kan vormgeven op een manier die echt bij mij past en bij de levensfase waarin ik zit.’
En misschien is dat juist de boodschap die in de advocatuur vaker uitgesproken mag worden: dat ambitie niet één vorm heeft. Dat tijdelijk gas terugnemen niet betekent dat je minder gedreven bent.
En dat advocaten hun rol als moeder op een eigen manier mogen en kunnen invullen, zonder zich daarvoor te hoeven verantwoorden en zonder dat dit iets afdoet aan hun kwaliteiten als advocaat.
‘Voor cliënten is er denk ik weinig veranderd’, zegt Annelien. ‘Als het moet, ben ik er nog steeds.’
Alleen zorg ik nu, achter de schermen, eerst voor de kleine.
